Θεοδώρα Τζάκρη
    

Άρθρα

06 Φεβρουάριος 2014

Οι χαμένες μάχες της Οικονομίας - Άρθρο της Θεοδώρας Τζάκρη

Η περίπτωση της φέτας

Η ελληνική οικονομία και ειδικά η ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία, βασικός πυλώνας της οικονομίας της χώρας μας, βρίσκεται για άλλη μια φορά με την πλάτη στον τοίχο, αντιμετωπίζοντας τα μεγάλα συμφέροντα των οικονομιών της Ευρώπης στον χώρο του τροφίμου, τα οποία θέλουν να σφετεριστούν την αποκλειστική έως σήμερα για τη χώρα μας ονομασία της φέτας ώστε να κερδίσουν ένα τεράστιο κομμάτι της εν λόγω αγοράς, διευρύνοντας τα κέρδη τους και καταστρέφοντας παράλληλα τους έλληνες παραγωγούς φέτας. Ο απροϋπόθετος ανταγωνισμός και οι διπλοί κανόνες που κυριαρχούν σήμερα στη λογική των ισχυρών της Ευρώπης οδηγούν την ελληνική οικονομία και κοινωνία σε αδιέξοδο. Το δόγμα του απόλυτου ανταγωνισμού έχει ως αποτέλεσμα την εξολόθρευση των μικρών οικονομιών της ευρωζώνης. Είναι λογικό, οι κολοσσοί παραγωγοί τροφίμων να θέλουν την επιμήκυνση της λήξης των προϊόντων γάλακτος ώστε να εξαλείψουν κάθε είδους ανταγωνισμό και να κυριαρχήσουν, όπως εξίσου λογικό για τα δικά τους συμφέροντα είναι να επιδιώκουν να σφετεριστούν την ονομασία κάθε ειδικού τροφίμου ώστε να διευρύνουν τα κέρδη των ομίλων τους. Το θέμα όμως είναι εάν εμείς θέλουμε μια κοινωνία ανεργίας και εισαγωγών τροφίμων από το Βέλγιο και την Ολλανδία και εάν όχι τι κάνουμε; Η Κυβέρνηση δεν κάνει απολύτως τίποτα όπως φάνηκε από την ήττα που υπέστη η χώρα μας στο ζήτημα τη φέτας και η οποία ελπίζουμε να μην είναι οριστική.

Σε τι συνίσταται αυτή η ήττα και οι επιπτώσεις είναι πολύ απλό να περιγραφούν. Η χώρα μας έχει κατοχυρώσει, στο πλαίσιο της Ε.Ε. με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (Ε.Δ.), την ονομασία «φέτα» ως Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (Π.Ο.Π.) για ένα παραδοσιακό τυρί της που παρασκευάζεται από αιγοπρόβειο γάλα σε οριοθετημένες με νόμο περιοχές της ελληνικής επικράτειας (Θράκη, Μακεδονία, Ήπειρο, Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο και Λέσβο), Στην πραγματικότητα δηλαδή η χώρα έχει εξασφαλίσει το μονοπώλιο της φέτας στις χώρες της Ε.Ε., ενώ το τυρί μας έχει αποκτήσει ταυτότητα με την οποία διακινείται και αξιολογείται στη διεθνή αγορά. Οι τρίτες χώρες μπορούν να εισάγουν στην Ε.Ε. ανεμπόδιστα, και το πράττουν σήμερα, τυριά άλμης που παράγουν, με δικά τους όμως ονόματα ή ως λευκά τυριά άλμης. Στις μεταξύ τους συναλλαγές οι χώρες αυτές χρησιμοποιούν, παράτυπα, την ονομασία της φέτας, μόνη της ή με κάποια σύνθετη διατύπωση.

Σημειώνεται ότι η απόφαση του Ε.Δ. κατοχυρώνει την ονομασία «φέτα» ως Π.Ο.Π. ενός τυριού που παράγεται σε οριοθετημένη με νόμο περιοχή της χώρας μας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Η αναφορά κατά συνέπεια, ακόμα και από επίσημα χείλη, σε «Ελληνική φέτα», «Βουλγαρική φέτα», «Δανέζικη φέτα» κ.α., αλλά και η ανάλογη σήμανση είναι σημαντικό λάθος γιατί υπονοούν ότι υπάρχουν πολλές φέτες, γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Η χώρα μας σήμερα έχασε μια μάχη την οποία θα πληρώσει με ανεργία και υποβάθμιση της ελληνικής κτηνοτροφίας. Ο απροϋπόθετος ανταγωνισμός, έτσι όπως τον προωθούν οι ισχυροί της Ευρώπης, ενισχύει μόνο τα δικά τους συμφέροντα, ενώ παράλληλα κινεζοποιεί την ελληνική οικονομία και κοινωνία που ανταγωνίζεται πλέον με χώρες χαμηλού κόστους. Η οικονομία μας δεν έχει λοιπόν την πολυτέλεια να χάνει καμία μάχη, διότι κάθε μάχη που χάνει μας βάζει βαθύτερα στην κρίση.-




Tags